نحوه نگارش بخش نتیجه گیری مقاله

آخرین بخشی که یک خواننده در مقالات علمی مطالعه می‌کند، بخش نتیجه گیری مقاله است. نتیجه گیری آخرین پاراگراف‌های همه مقالات است و طول آن تقریباً در حدود نیم‌صفحه است. در ادامه در مورد ساختار این بخش بیشتر توضیح می‌دهیم.

ساختار بخش نتیجه گیری مقاله

نگارش این بخش تا حدودی شبیه چکیده مقاله است با این تفاوت که در چکیده که اولین بخش مقاله است، نکات پیش‌زمینه‌ای مطرح می‌شود تا ذهن خواننده برای خواندن محتوای اصلی مقاله آماده باشد. اما در بخش نتیجه گیری فرض بر این است که خواننده مطالب مقاله را خوانده پس نیازی به بیان نکات اضافی و اولیه نیست. در این بخش تنها خلاصه‌ای از نکات مهم و محدودیت‌های مقاله ذکر می‌شود. در برخی از مقالات، نویسنده با توجه به تحقیقاتی که انجام داده ممکن است با موضوعاتی روبرو شده باشد که نیاز به بررسی و تحقیق دارد و می‌شود آن‌ها را در مقاله‌ای جداگانه بررسی کرد. نویسنده می‌تواند این موضوعات در قالب پیشنهاداتی برای مطالعاتی بعدی در این قسمت از مقاله به‌طور خلاصه مطرح کند.

نکاتی برای نوشتن یک نتیجه گیری مقاله

نکاتی که باید در نوشتن این بخش رعایت شود، عبارتند از:

  1. در مقالات فارسی این بخش را با تیتر نتایج و در مقالات انگلیسی با تیتر conclusion بیان می‌کنند.
  2. در این بخش اهداف مقاله دوباره بازگو می‌شود.
  3. بخش نتیجه گیری باید کوتاه نوشته شده و خلاصه‌ای از کل مطالب بیان شده در مقاله است. در این بخش یافته‌ها به صورت خلاصه و تیتروار بیان شده و نکات برجسته مقاله به خواننده یادآوری می‌شود. دقت شود که نباید عیناً مطالب بخش‌های قبلی مقاله (چکیده، مقدمه، روش تحقیق، بحث و نتیجه گیری) در اینجا تکرار شود؛ بلکه باید به نحوی دیگر نگارش شود تا تکراری محسوب نشود.
  4. در این بخش هیچ استدلال و هیچ اطلاعات جدیدی بیان نمی‌شود؛ اما یک نتیجه کلی براساس موارد بیان شده در متن ارائه می‌شود.
  5. از عکس، نمودار و جدول در این قسمت از مقاله استفاده نمی‌شود.
  6. محدودیت‌های مطالعه و پیشنهاداتی برای تحقیقات بعدی در این بخش بیان می‌شود.

دیدگاه خود را ثبت کنید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ارسال درخواست:

برای مشاوره و یا سفارش و دریافت خدمات کمک آموزشی از فرم زیر استفاده نمایید:

همچنین می توانید برای درخواست ثبت سفارش و دریافت خدمات کمک آموزشی عدد 4 را به شماره 09020089129 پیامک کنید